EMDR  (Eye Movement  Desensitization and Reprocessing ), nazwa najczęściej tłumaczona  jako „terapia odwrażliwiania za pomocą ruchu gałek ocznych”, uznano za jedną z najprężniej rozwijających się współcześnie form psychoterapii.  Jest to kompleksowe, przebadane naukowo podejście, integrujące elementy różnych szkół terapeutycznych.

DLA KOGO?

Terapia EMDR stosowana była początkowo głównie w leczeniu zespołu stresu pourazowego (PTSD) z czasem badania potwierdziły jednak jej skuteczność w znacznie szerszym zakresie zaburzeń o podłożu lękowym, zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych, a nawet w przypadku depresji. Od lat metodę tą stosuje się z powodzeniem w leczeniu psychologicznych traum, wynikających z różnego rodzaju trudnych doświadczeń tj. przemocy fizycznej lub psychicznej, zaniedbania, molestowania seksualnego, gwałtu, wypadków drogowych, klęsk żywiołowych, bycia świadkiem czyjejś śmierci lub towarzyszenie bliskim w chorobie i in. EMDR okazała się być również skuteczną metodą w leczeniu drobnych urazów psychicznych których wspomnienie, mimo iż nie wywołuje tak ciężkich objawów jak w przypadku PTSD, wiąże się z bólem i cierpieniem psychicznym. Doskonałe efekty terapia przynosi  w pracy ze  służbami mundurowymi i ratunkowymi, czyli osobami które z racji wykonywanego zawodu poddawane są niezmiennie trudnym, obciążającym psychicznie sytuacjom.

DZIAŁANIE EMDR

Kiedy bierzemy udział w szczególnie bolesnym dla nas doświadczeniu, intensywność przeżywanych w tym czasie emocji jest na tyle wysoka, że mózg nie jest w stanie przetwarzać informacji, tak jak robi to w normalnych warunkach.  Pamięć traumatycznego wydarzenia, wraz ze wszystkimi jego elementami (obrazami, dźwiękami, uczuciami, myślami, itp.) zostaje więc „zamrożona” w sieciach neuronalnych w oryginalnej, nieprzetworzonej formie, przez co uaktywnia się niestety w najmniej oczekiwanych dla nas momentach. Dzieje się tak najczęściej w okolicznościach w których neutralne, zupełnie niegroźne bodźce zewnętrzne, mózg zaczyna kojarzyć z traumatycznym wydarzeniem- może to być np. podobne miejsce, zapach czy barwa głosu. Wykorzystanie stymulacji bilateralnej (za pomocą ruchu gałek ocznych, tappingu lub stymulacji dźwiękowej) jako jednej z części ośmiofazowego protokołu  EMDR, prowadzi do „rozmrożenia” niedostępnej dla nas części pamięci dotyczącej danego wydarzenia.   Stymulacja aktywizuje spoidło wielkie mózgu, uruchomiając w ten sposób system przetwarzania informacji, a cały proces prowadzi w konsekwencji do wydobycia wszystkich niedostępnych „danych”, przetworzenia ich oraz zintegrowania z naszą wiedzą o sobie i o świecie w bezpieczny sposób.

EMDR daje możliwość skutecznego zintegrowania urazu w naszej świadomości i przeorganizowania go w taki sposób aby traumatyczne wydarzenie stało się już tylko elementem z przeszłości, „rozdziałem zamkniętym”, a jego wspomnienie nie zakłócało już więcej codziennego funkcjonowania. Metoda ta, użyta w ramach interwencji kryzysowej często skutecznie zapobiega powstaniu zespołu stresu pourazowego, chroniąc tym samym przed dezorganizacją naszego życia.

CZAS TRWANIA

Czas trwania terapii EMDR zależy od przebiegu naszej własnej historii życiowej .  Dane Europejskiego Stowarzyszenia EMDR podają, że przeciętnie odbywa się od trzech do sześciu sesji, musimy jednak pamiętać, że jest to tylko statystyka. Sieci skojarzeniowe, szczególnie u osób z tzw. traumą złożoną, sięgają zazwyczaj do konkretnych wydarzeń z dzieciństwa i nie ujawniają się jeszcze na etapie zbierania wywiadu. Kiedy więc w trakcie odbywania protokołu dochodzą nam wciąż nowe informacje wymagające „przetworzenia”, przejście przez całą procedurę ośmiu faz znacznie wydłuża się w czasie.

No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.